– Halo, jest tam kto?
– Oj, a jak się pokaże…
„Wielka ciekawość” Anna Nasiłowska, Elżbieta Lempp

Dzieci szczere, aż do bólu

Emocje występują z różną intensywnością, są urozmaicone treściowo. Dzielimy je na pozytywne i negatywne, ale w rzeczywistości zarówno złość, jak i radość to emocje naturalne. Złość spowodowana określoną sytuacją, to reakcja pożądana. Nieprawidłowy natomiast może być sposób jej wyrażania np. agresja.

Emocje to wewnętrzne odczucia, subiektywny stan psychiczny. Wczesne komunikaty wysyłają już noworodki, np. wpatrują się w przedmioty, które wydają im się ciekawe. Uzewnętrznianie reakcji emocjonalnych nazywamy afektem. Wyrażaniu emocji towarzyszą sygnały, zachowania, ruchy, dźwięki, które (mimowolnie bądź świadomie) prezentujemy innym. Do takich zjawisk zaliczyć można drżenie ze strachu czy pot na czole, ekspresję mimiczną (włącznie ze zmianą rozmiaru źrenic, ruchy kącików ust, unoszenie brwi) oraz pantomimiczną (gestykulacja, postawa ciała).

„Dzieci są szczere, aż do bólu”, ponieważ u nich afekt dokładnie oddaje emocje. W dzieciństwie występuje duża zgodność pomiędzy tym, co czujemy a tym, w jaki sposób to wyrażamy. Dorastając uczymy się kontrolowania swojej ekspresji. Pod wpływem środowiska i zdobywanych doświadczeń nasze odczucia zostają poddane socjalizacji. Dostosowując się do zasad „co wypada, a co nie” zakładamy maski, tym samym realizując oczekiwania społeczeństwa odnośnie sposobu przejawiania afektu.

Mimo to istnieje ponadkulturowa uniwersalność wyrażania emocji. Za podstawowe emocje przyjęto strach, smutek, złość, radość, wstręt i zaskoczenie. Uznano, że są one rozpoznawane oraz doświadczane przez każdego człowieka. Pozostałe emocje, to mieszanina podstawowych, zaś ich wyrażanie jest uzależnione od czynników kulturowych lub od specyficznych sytuacji społecznych.

ĆWICZENIE

Żeby zrealizować pierwsze zadanie z bloga, potrzebne Wam będą karty z emocjami. Przygotowałam dla Was karty według własnego pomysłu, wśród których znajdziecie 6 podstawowych emocji. Ponadto, w naszym zestawie umieściłam pusty szablon, na którym możecie samodzielnie narysować inne, bardziej skomplikowane emocje np. oczarowany, rozkojarzony, nieśmiały, wściekły, złośliwy. Pusty szablon możecie też wykorzystać do sprawdzenia dotychczasowo poznanych uczuć.

IMG_5274-200x300

IMG_5261-300x200

Karty można również:

  • zakupić w księgarniach i sklepach internetowych,
  • znaleźć na portalach edukacyjnych,
  • wykonać zupełnie samemu (materiały: kartki, przybory do pisania).

Zabawa z kartami emocji pomaga szlifować umiejętność nazywania oraz dostrzegania emocji własnych i cudzych. Takie wprawki ułatwiają dziecku mówienie o swoich uczuciach, jak również wzmacniają więzi pomiędzy dzieckiem a rodzicem. Rozumienie uczuć drugiej osoby, to ważny element w relacjach międzyludzkich.

Z kart korzystać można na różne sposoby, w zależności od zawartości zestawu edukacyjnego, ilości osób i własnego pomysłu. Jak gramy w Sensitivie? Oto nasze propozycje:

☺ Każdy losuje jedną kartę i zgaduje, jaka to emocja. Jeśli odpowie poprawnie, otrzymuje 1 pkt.

☺ Kalambury – jedna osoba losuje kartę i w sposób niewerbalny prezentuje ją pozostałym uczestnikom gry. A kto zgadnie, nagradzany jest 1 pkt.

☺ Memory – każdą kartę drukujemy dwukrotnie. Zakrywamy wszystkie arkusze, kładąc je zadrukowaną stroną do dołu. Osoba, która znajdzie parę (np. radość-radość) ma za zadanie okazać tę emocję.

Drukujcie i miłej zabawy!

PS Podeślijcie nam swoje pomysły na wykorzystanie kart 🙂

zaskoczenie
zaskoczenie
złość
wstyd
wstyd

strach
wstręt
smutek
smutek

radość
pusty szablon
pusty szablon