17 milionów dzieci z tą chorobą obchodzi dziś po raz trzeci swoje święto:

World Cerebral Palsy Day (Światowy Dzień Mózgowego Porażenia Dziecięcego)

Celem World CP Day jest poszerzanie świadomości ludzi na temat mózgowego porażenia dziecięcego. To innowacyjny projekt, zbierający pomysły na ulepszanie codzienności osób z tą niepełnosprawnością. Na świecie obchodzony od 2012r., w tym roku przypada na 1 października. Akcja jest popierana przez organizacje z 45 państw.

Web : en.worldcpday.org/about/

 

Mózgowe Porażenie Dziecięce (MPD)

MPD jest zespołem niepostępujących, czynnościowych zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego, w tym neuronu ruchowego, powstałym z powodu:

  • czynników uszkadzających w okresie płodowym (30%)
  • perturbacji przy porodzie np. niedotlenienie, stany toksyczne (30%)
  • przyczyn genetycznych (10%)
  • przyczyn nieznanych (30%)

MPD to zespół objawów, z których do najważniejszego należy uszkodzenie funkcji motorycznych, niekiedy połączone z uszkodzeniami sensorycznymi oraz psychicznymi. MPD występuje w 2/1000 ciąż, w przypadku ciąż zagrożonych aż w 5%. MPD po urodzeniu jest dość trudne do zdiagnozowania, dlatego objawy, o których opowiadają rodzice, bywają bagatelizowane przez pediatrów. Uszkodzenia mózgu nie można naprawić, jednak wykorzystując możliwości kompensacyjne można sporo osiągnąć w terapii dziecka. Dlatego też okres od urodzenia do roku jest bardzo ważny w terapii. MPD występuje w trzech postaciach: lekkiej, o średnim nasileniu oraz ciężkiej. Najważniejszym diagnostą jest neurolog, który określa deficyt neurologiczny, a następnie ortopeda, który ocenia nieprawidłowości w kończynach i zaleca zabiegi profilaktyczne oraz dobiera sprzęt rehabilitacyjny.

W rehabilitacji bardzo często wykorzystuje się hipoterapię oraz metodę Vojty, Petö, Bobath, filadelfijską i skafandra kosmicznego.

Rodzaje MPD ze względu na ilość porażonych kończyn:

  • monoplegia, czyli porażona jedna kończyna, często ręka;
  • hemiplegia, czyli porażona jedna strona ciała; cechy charakterystyczne: osobliwy sposób chodu, ręce przykurczone do ciała, czasami występują problemy z czuciem oraz ograniczone pole widzenia;
  • paraplegia, czyli porażona dolna połowa ciała; cechy charakterystyczne: jeśli istnieje możliwość poruszania się, często występują problemy z utrzymaniem równowagi, dlatego niezbędne są balkoniki albo kule; ręce pozostają dość sprawne, jednak wykonywanie precyzyjnych ruchów może być kłopotliwe;
  • teraplegia, czyli porażenie wszystkich kończyn; cechy charakterystyczne: zaburzenie postawy ciała; brak zachowanej postawy pionowej ciała, zwykle uniemożliwione siedzenie; trudności z utrzymaniem głowy, widzeniem, gryzieniem, połykaniem oraz artykulacją; dłonie zaciśnięte w piąstki.

Priorytetem jest szybka diagnoza oraz jak najwcześniejsze rozpoczęcie rehabilitacji

MPD często towarzyszą zaburzenia wzroku, w tym oczopląs, zez, nieprawidłowa ostrość wzroku, niemożność fiksacji, ograniczone pole widzenia oraz zakłócona analiza i synteza. Występować mogą również zaburzenia mowy, słuchu (trudność z różnicowaniem dźwięku) oraz zaburzenia emocjonalne.

Zakłócenia psychiczne są trudniejsze do wnikliwego zbadania. W praktyce dziecko z MPD jest mało samodzielne. Na taki stan rzeczy wpływa nie tylko niepełnosprawność dziecka, ale również nadopiekuńczość rodziców. Pojawiają się trudności w uczeniu, a dzieci nierzadko odsyłane są na nauczanie indywidualne. Efektem takich decyzji jest pogłębianie i tak już ograniczonych kontaktów z rówieśnikami. Dlatego równolegle do rehabilitacji powinna być prowadzona terapia psychopedagogiczna, której zadaniem jest przygotowanie dziecka do obowiązków szkolnych i społecznych. Terapia psychopedagogiczna pomaga również pamiętać o naturalnych potrzebach rozwoju dziecka (potrzeba bezpieczeństwa, przynależności, miłości) oraz zharmonizować tryb życia całej rodziny.

Bezpieczeństwo, przynależność i miłość – naturalne potrzeby rozwoju dziecka

 

 

źródło: Fundacja TVN

Web : youtube.com/channel/UCoCYLDpBCorPq2xSbVWuK6Q